Steek de vlag vaker uit!

Onze nationale driekleur. Rood, wit en blauw (en soms de oranje wimpel). En met het EK voor deur zie ik hem overal weer. Ook kijk ik altijd weer uit naar Koninginnedag  en 4/5 mei als de mensen weer de vlag uitsteken.  Een prachtig gezicht als in onze straat 30-40% van de mensen hun vlag buiten hangen. En iedere keer denk ik ook: Waarom doen we dat niet vaker? Waar is die traditie om op bijzondere dagen de vlag uit te steken?

Het gebeurd soms wel. Bij de verjaardagen van het koninklijk huis zie je hier en daar een vlag, maar echt vlaggen doen we niet. En dat heeft er volgens mij mee te maken dat we er niet bij stilstaan. Overigens maak ik me daar zelf ook schuldig aan. Vaak denk ik er pas aan als op het 8 uur journaal vermeld wordt dat onze majesteit haar verjaardag viert.
Van huis uit heb ik het ook niet echt meegekregen. We vlagden alleen op de dagen dat 'iedereen' vlagt. Verder niet, maar als het die dag was, gingen we er ook voor. Dat was altijd bijzonder. En het is ook bijzonder om de vlag buiten te hangen. Het is vaak een teken van feest. We zijn blij, want er is iemand jarig, of iemand is geslaagd voor zijn of haar diploma. Hopelijk winnen we dit jaar het EK!

Waarom vlaggen we dan toch niet zo vaak? We staan er niet bij stil, we hebben het van huis uit niet voldoende meegekregen. Maar zit er ook toch nog iets in ons DNA van 'doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg'. We zien de Amerikanen die constant de vlag buiten hebben hangen of op een of andere manier bij zich dragen. Moet het zo extreem? Nee, maar we uiten ons gevoel wel steeds meer en dus mag dat ook wel zichtbaar zijn in het vlaggen bij meer bijzondere dagen.

Als je de vlaginstructie erbij pakt staat er zelfs dat je iedere dag mag vlaggen. Er zijn bepaalde dagen waarop in ieder geval de Rijksoverheid vlagt en ik vind dat we dat met z'n allen zouden moeten doen. Het heeft iets bijzonders. We vieren met z'n allen zo vaak feest, waarom niet wat extra de vlag uitsteken? Zet het in je agenda, vertel het je kinderen. Op onze driekleur mogen we trots zijn, het laat zien dat we in Nederland wonen en daar trots op zijn.

Eerste CDA-lijsttrekkersdebat: Een degelijk psalmenvoorspel

Onder het prachtige orgel van even mooie Laurenskerk in Rotterdam werd (zover de microfoons dat toelieten) het eerste lijsttrekkersdebat van het CDA gehouden. Goed dat het CDA dit doet, maar ik moest het debat even laten bezinken om me er echt een goede mening over te vormen. En na een nachtje slapen kom ik tot de conclusie dat het, om in orgel en kerkelijke termen te blijven, een degelijk psalmenvoorspel was met hier en daar een klank die eruit sprong.

Degelijk
Om met het degelijke te beginnen. Alle kandidaten hadden zich goed voorbereidt (de spanning was bij de meesten van hun gezichten af te lezen). Wat dat betreft kunnen op basis daarvan in ieder geval al zes plaatsen op de kieslijst gevuld worden. Ieder met zijn of haar eigen portefeuille. Zo ging Henk Bleker voor de economie, Madeleine van Toorenburg voor veiligheid en justitie, Marcel Wintels voor onderwijs, enzovoort. Door de vragen die de kandidaten elkaar stelden gaven ze elkaar ook nog even een goede voorzet om de inhoudelijke boodschap van het CDA nog eens te benadrukken. Een hele goede inhoudelijke boodschap overigens.
Kortom de inhoud stond gisteren voorop en niemand viel elkaar af. Misschien wel omdat ze elkaar straks weer nodig hebben. In de politiek mag het debat echter scherp zijn, zolang je daarna maar weer een biertje met elkaar kunt drinken.

Extra klank
Toch werd er hier en daar wat extra klank aangebracht in het gesprek (debat mag je het eigenlijk niet noemen). Bijvoorbeeld door het hele concrete voorbeeld van Liesbeth Spies over het regelvrij bouwen en haar relativerende opmerking over haar puberdochters. Zij was een van de weinigen die ook echte lachte en er met plezier stond.
De dissonant van de avond vond ik Henk Bleker. Bewust of onbewust was er een duidelijk zichtbare afstand tussen hem en Sybrand Buma. Die werd extra geaccentueerd toen hij zich tussen Sybrand en Mona Keijzer wrong. Ik kan me niet voorstellen dat dit onbewust ging. Het laat wel zien dat Henk een vechter is die zichzelf een weg naar voren kan banen. Alleen kwam het op mij niet over als natuurlijk en charismatisch, iets waar ik wel naar op zoek ben.

Winnaar?
Nee, op basis van dit debat heb ik nog geen winnaar kunnen ontdekken. Als ik dan echt moet kiezen, kies ik voor Liesbeth met Sybrand als tweede. Sybrand was degelijk, gaf weliswaar niet altijd antwoord op de vraag, maar stond er wel natuurlijk en leek zich, samen met Liesbeth, het meest op zijn gemak te voelen. In hen zag ik de eigenschappen die ik in een eerdere blog over de leider heb geschreven. 

Aanstaande vrijdag zie ik de zes kandidaten weer, maar dan in Zeist. Ik hoop dat ze dan van de psalmen naar het stevigere werk gaan van Bach of meer moderne muziek. Dat zij zich positioneren ten opzichte van de andere politieke partijen. Wanneer er vragen gesteld mogen worden is dit in ieder geval de mijne: Waarom is het CDA-geluid beter voor Nederland dan dat van de andere partijen?
Ik ben heel benieuwd of ze van het psalmenvoorspel gisteren kunnen groeien naar naar dit mooie standaardwerk van Johann Sebastiaan Bach dat iedereen kent en de echte leider op kan staan. 

Nieuwe energie uit oude molens

Wie heeft ze niet ooit op een foto gezien. De molens van de Kinderdijk. Mooie statige molens die nog steeds helpen om de polders droog te malen. Prachtig om te zien en gelukkig worden ze door een stichting beheerd en onderhouden. Zo zijn er door het hele land veel oude molens die fier overeind staan of opgeknapt worden en waarvan het zeker de moeite waard is om ze te behouden. Dat behoudt moet wat mij betreft niet alleen om het verleden te bewaren, maar ook omdat ze nog goed gebruikt kunnen worden. Met andere woorden: nieuwe energie in oude molens.

De molens van tegenwoordig die we op de Noordzee zien liggen of langs de dijk van Flevoland zijn allemaal bedoelt om energie op te wekken. In het bijzonder stroom. Vroeger werd met wind ook energie opgewekt, maar dan om water op te pompen, graan te malen, etc.

Nu is mijn vraag: Zouden die oude molens ook voor het opwekken van stroom gebruikt kunnen worden? Het zorgt voor behoudt van de molens, werkgelegenheid en stroom voor het elektriciteitsnet.
Uiteraard moet het rendabel zijn. Maar het schept ook werkgelegenheid. De molens moeten aangepast worden om in plaats van, of misschien wel tegelijk met, het oppompen van water. Kortom, er moet denk ik geïnnoveerd worden.

De oude molens kunnen niet uit zichzelf draaien. De kap moet in de wind gedraaid worden en de doeken gespannen worden. Met andere woorden, er is werk aan de winkel voor iemand die dat wil doen. Misschien iets voor de elektriciteitsbedrijven om iets terug te doen voor het cultureel erfgoed van Nederland en de werkgelegenheid.

Ik ben benieuwd of hier al eens over gedacht is of dat er voorbeelden van zijn in het land. Je slaat meerdere vliegen in een klap. En dat in een tijd waarin mensen meer kijken naar duurzaamheid, molens een deel van onze identiteit vormen en je nieuwe werkgelegenheid kunt creëren.

Wie haalt er nieuwe energie uit oude molens? Ik ben benieuwd!

Van vuur naar stroom: we doen het weer lekker zelf!

We gaan terug naar de prehistorie toen de mens vuur leerde maken. Daarmee kon hij zichzelf, zijn gezin en zijn woonruimte (grot, tent of huis) verwarmen. Allemaal zelfvoorzienend, maar je moest er wel op uit om hout te sprokkelen. Tegenwoordig doen we dat alleen nog voor de lol en een leuk of romantisch gevoel.

Tot een aantal decennia geleden moesten mensen ook nog zelf hun huis verwarmen. Hoewel de kolen of de olie daar dan voor werd geleverd via de kolenkit of de oliewagen. Ja, zelfs tegenwoordig zijn er nog diverse huizen niet aangesloten op centrale verwarming. Toch wordt eigenlijk alles centraal geregeld en hoeven mensen daar nauwelijks meer over na te denken. Het enige is dat er iedere maand voldoende geld op de rekening moet staan om de (maand) termijnen aan de NUON, EON of OXXIO te betalen.

Met stijgende energieprijzen en nieuwe technieken zie je wel een verandering. Mensen gaan weer dingen zelf doen. We kopen collectief zonnepanelen of we zetten een kleine windmolen op het dak. Vroeger maakten we zelf warmte, tegenwoordig maken we zelf stroom. Dat scheelt in de maandelijkse kosten, hoewel je wel even moet investeren in de panelen of het windmolentje.

Een ontwikkeling die voor huishoudens steeds verder zal gaan. Hoe beter de techniek wordt, hoe meer energie opgewekt kan worden.

Wordt dit de dood voor energiemaatschappijen? Natuurlijk niet. De hoeveelheid energie die we in Nederland, of in de wereld verbruiken is nog lang op te wekken met windmolens of waterkracht. Daarvoor is de techniek nog lang niet ver genoeg.
Wat wel interessant is om te zien hoe geprobeerd wordt apparaten steeds energiezuiniger te maken. Er zijn ook al huizen die energie neutraal draaien. Is dat de toekomst?

Een ding was zeker is: de energieprijzen zullen blijven stijgen. Niet alleen om dat elders in de wereld meer energie gebruikt wordt, maar vooral om de winsten van de energiebedrijven te garanderen. Er is namelijk geen concurrentie tussen energiebedrijven, maar er is externe concurrentie. Concurrentie van technieken die mensen in staat stellen zelf energie op te wekken. Daar zijn geen energiebedrijven meer voor nodig. We doen het allemaal weer lekker zelf!

LED-verlichting op straat: Niet voor bangerikken en dieren raken de weg kwijt

'Elk voordeel hep z'n nadeel!' zegt Johann Cruijff altijd. Aan die uitspraak moest ik denken toen ik zondag van Lunteren naar Ede reed om te tanken (daar kun je op zondag nog voor € 1,61 tanken). Ik dacht eraan toen ik de nieuwe verlichting zag en vooral ook zag wat de gevolgen van die verlichting is. Arme fietsers die nu over een donker fietspad moeten rijden. Dat was vroeger (lees: paar maanden geleden) nog niet zo. Hoe dat komt? Lees verder.

Ja, op de weg van Lunteren naar Ede is nieuwe verlichting gekomen. LED-verlichting. Hartstikke milieuvriendelijk en goed voor de natuur want welke kleur is het licht? Groen. Groen? Ja... groen!
En daar is over nagedacht. Er is zelfs onderzoek gedaan naar kleuren verlichting. Ongeveer een jaar geleden las ik in een tijdschrift naar onderzoek op een van de Waddeneilanden en op boorplatforms. Door een andere kleur licht te gebruiken werden dieren minder gestoord in hun natuurlijke gedrag. Met LED-verlichting kan dat heel gemakkelijk en het scheelt energie.

Een ander voordeel is dat je de lichtbundel veel beter kunt richten. Met de oude verlichting kwam het licht niet alleen op de weg, maar ging het ook de lucht in en kwam het op de fietspaden. Een mooi voordeel, want dan konden de fietsers ook meer zien. Dit allemaal zonder extra palen neer te hoeven zetten.
Met LED-verlichting gaat dat net even wat anders. Nu komt de lichtbundel echt alleen maar op de weg terecht waar de auto's rijden. Goed voor de dieren in het veld, want die hebben nu geen last van die verdraaide verlichting. Donker is nu echt donker. De fietsers moeten nu alleen ook door het donker fietsen. Ik zie het struikroversgilde al in de handen wrijven. Dat wordt extra goed opletten en zorgen voor genoeg licht op je fiets.

En voor de vogels in de lucht? Voor hen wordt het opnieuw leren navigeren. Geen mooie verlichte banen meer om te mijden. Ik hoop maar dat ze weg niet kwijt raken en te laat merken dat ze de verkeerde donkere plek kiezen en voor mijn auto terecht komen.

Zuinige auto's zijn extra slecht voor de schatkist

Iedereen moet het toegeven. Als je geen leasebak hebt let je meer op de benzineprijs en hoe zuinig je rijdt. Ik in ieder geval wel. En dan alle reclames over nog zuinigere auto's die minder benzine verbruiken en de overheid die daar alleen al minder geld door krijgt. En opeens had ik het. De benzineprijs moet hoog blijven, anders wordt het alleen maar erger voor de overheid.

De prijs die we aan de pomp voor een liter benzine, diesel of gas betalen is uit heel veel dingen opgebouwd. Een heel groot deel (ongeveer 60%) bestaat uit accijns en belastingen (BTW). Vooral de BTW is voor de overheid erg belangrijk. Die 19% wordt namelijk berekent over de prijs van de leverancier + de accijns + de marge (winst). Klik hier voor een verdere uitleg daarover.

Omdat we met z'n allen in Nederland steeds zuinigere auto's krijgen heeft de overheid er dus een belang bij dat, nu we minder hoeven te tanken, de benzineprijs hoog blijft of hoger wordt. Zeker nu er al geen BPM op zuinige auto's geheven wordt. De rekening van Nederland NV moet wel betaalt worden.

Helaas zal ik de schatkist nog even moeten spekken, want met de markt voor tweedehands auto's, mijn wensenlijstje i.v.m. lengte en gezin, is het onaantrekkelijk mijn auto in te ruilen voor een schonere. Ik ben heel benieuwd of en wanneer er meer belastingen gaan komen op het milieuvriendelijke auto's. Ik hoop het niet, maar ja dan moet de politiek gaan kiezen wat Nederland NV niet meer kan doen.

Nieuwe CDA-leider moet kernwaarden zichtbaar voelen

Op 21 januari is het zover. Dan wordt duidelijk welke kant het met mijn partij opgaat. Let wel: inhoudelijk, want ja, ik ken ook de peilingen. Dan worden de eerste uitkomsten van verschillende commissies gepresenteerd. Wat vinden wij als CDA nu echt belangrijk. Wat betekenen onze kernwaarden: publieke gerechtigheid, gespreide verantwoordelijkheid, solidariteit en rentmeesterschap in deze tijd. Terug naar de basis om vervolgens weer te gaan bouwen. Dat bouwen moet gedaan worden onder inspirerende leiding. En dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Het allerbelangrijkste is dat onze nieuwe leider (m/v, maar ik gebruik hier hij) de kernwaarden van onze partij zichtbaar voelt. Zichtbaar voelen? Ja, zichtbaar voelen.

Het gaat om de overbekende 'klik'. Die klik hoeft geen liefde op het eerste gezicht te zijn. Liefde kan soms ook even duren, maar uiteindelijk komt die klik er toch. Omdat je bij elkaar past. Omdat jou waarden hetzelfde blijken als die van je geliefde.
Die klik is niet absolute competenties te vatten. Iemand kan aan alle formele vereisten voldoen, maar toch klikt het niet. Die klik voel je namelijk in je onderbuik. Je wordt blij als je hem ziet, kan uren ademloos luisteren en je wordt boos als hem onrecht aangedaan wordt. Boos omdat wanneer hij geraakt wordt, jij ook geraakt wordt. Beiden voelen jullie hetzelfde.

Zichtbaar voelen betekent ook in verbinding staan met de partij en de leden. Voorop lopen en in het midden staan. Ik denk dat zeker in deze tijd de nieuwe leider ook nauw betrokken moet zijn geweest bij het uitzetten van de nieuwe koers, de discussies meegemaakt heeft en zich daar open in heeft opgesteld. De richting moet hij doorleeft hebben samen met de mensen die daar hun input voor hebben gegeven.

Als CDA willen we zoveel mogelijk mensen inspireren en aan ons binden. Maar echt kiezen kan betekenen dat anderen zich niet (meer) thuis zullen voelen. Dat is ontzettend vervelend, want als CDA willen we een partij zijn voor iedereen. Maar dat kan jammer niet altijd en daar moeten we realistisch in zijn. Het is een erg moeilijk om compromissen te sluiten over waarden, over je onderbuik gevoel. Die waarden geven namelijk de grens aan van wat wij als CDA van samenleving vinden. En als je ergens in gelooft ben je, per definitie, in meer of mindere mate intolerant richting iemand die iets anders gelooft. En dat is helemaal niet erg, zolang je elkaar respecteert en op een respectvolle manier met elkaar omgaat. En het gesprek over de richting zal altijd door blijven gaan, gelukkig maar, want dat houdt de partij scherp.

Ik hoop van harte dat wij een leider krijgen die, niet alleen op uiterlijk, maar op de combinatie van uiterlijk en innerlijk naar voren komt en die zichtbaar voelt wat het betekent om CDA'er te zijn.